Sarny gromadzące się wokół martwego jeleńca ilustrują relację necrofagiczną, a nie typową dynamikę drapieżnik-ofiara. Sarnie to oportunistyczne żerowce, które głównie spożywają padlinę – gnijące ciała martwych zwierząt.
Dzięki doskonałemu węchowi i wzrokowi sarny lokalizują trupy i często gromadzą się w dużych liczbach, by się nimi żywić. Pochłaniając martwe zwierzęta, pomagają one rozkładać resztki i odtwarzać składniki odżywcze w środowisku. Zmniejszają też rozprzestrzenianie się chorób, usuwając trupy, które mogłyby być siedliskiem szkodliwych bakterii lub wirusów.