Jak papugi naśladują ludzką mowę

Jak papugi naśladują ludzką mowę

Papugi potrafią naśladować ludzką mowę – słowa, tonację, ekspresję. Do tego potrzebują złożonych struktur fizjologicznych, zupełnie innych niż u ludzi, oraz doskonałego słuchu. Zamiast krtani mają syrynks – organ głosowy pozwalający na produkcję dźwięków.

Użycie syrynksa

Syrynks to odpowiednik ludzkiej krtani. Znajduje się głęboko w ciele, tam gdzie skrzydło głosowe spotyka się z oskrzelami. Rozgałęzia się na dwa kierunki, każda gałąź otwiera się do oskrzela. Powietrze z płuc przechodzi przez syrynks i całe powietrze służy do tworzenia dźwięku. Jedna lub obie strony mogą produkować dźwięk, a wręcz dwa tony tej samej częstotliwości jednocześnie. Jakość dźwięku zależy od mięśni szyi, długości trąchel, budowy dzioba i ruchów. Ogólnie: złożoność syrynksa i liczba mięśni determinują złożoność dźwięków papugi.

Język i gardło

Papugi mają grube języki, co umożliwia naśladowanie ludzkiej mowy. Pozycja języka wpływa na wokalizację. Badacze z Uniwersytetu w Indiana stwierdzili, że przesunięcie języka o ułamek milimetra drastycznie zmienia jakość dźwięku. Dźwięk z syrynksa formowany jest w gardle i ustach z udziałem języka. Mimo braku warg i zębów, papugi potrafią wydawać dźwięki podobne do ludzkich.

Słuch

Papugi potrzebują doskonałego słuchu do komunikacji dźwiękową. Ptaki słyszą inaczej niż ludzie – zawsze muszą usłyszeć dźwięk w tej samej oktawie, by go rozpoznać. Rozpoznają barwę (ton podstawowy z harmonicznymi) i potrafią odzwierciedlać wiele dźwięków. Słyszą krótsze nuty niż ludzie i lepiej oddzielają dźwięki nadchodzące w szybkiej sekwencji.

Nauka mówienia papugi

Entuzjazm przy powtarzaniu słów zachęca papugę do nauki. Idealne: powtarzanie słów z tą samą czynnością lub w tej samej porze dnia. Nie tylko mów do papugi – prowadź z nią rozmowę. Nie powtarzaj samych słów. Klatka w miejscu, gdzie ptak łatwo się uczy (np. salon). Najlepsi gadaniny: papuga szara afrykańska, amazonka, ara błękitnozłoty.