Gołębie pocztowe to gatunek gołębi domowych zdolnych do znalezienia drogi do domu z ogromnych odległości. Wiele linii hodowlanych wyhodowano specjalnie pod kątem tej cechy, choć dziko żyjące gołębie również posiadają ten instynkt. Istnieją specjalne wymagania do udanej hodowli gołębi pocztowych.
Lokal i golębnik
Związek Amerykańskich Gołębi Wyścigowych (AU) określa wytyczne dla odpowiedniego pomieszczenia. Golębnik powinien znajdować się w przewiewanym miejscu z dostępem do światła naturalnego, by ptaki mogły „opalać się”, ale chronionym przed przeciągami, wilgocią, skrajnymi temperaturami i innymi zwierzętami. Musi być wystarczająco duży, by pomieścić karmę, wodę, siedziska dla każdego gołębia i zostawić miejsce na loty i ćwiczenia.
Karmienie
Woda to kluczowy element diety – bez niej ptaki odwodnią się. Gołębie pocztowe żywią się ziarniami całkowitymi: zdrową żywnością są surowe jęczmień, gryka, nasiona, ryż, kukurydza i groch łamany. Korzystają też z gotowych karm bogatych w białko i witaminy. Wielu trenerów trzyma się zasady, że słabe zdrowie prowadzi do błędów nawigacyjnych, więc dobra dieta to podstawa sukcesu.
Zdrowie
Wbrew powszechnym przekonaniom, gołębie pocztowe nie są szczególnie podatne na choroby ptasie. Mają wysoką temperaturę ciała i nie są dobrymi gospodarzami wirusów. W rzadkich przypadkach zachorowania, weterynarze ptasi leczą lekami i zapobiegają szczepionkami. Aby zapewnić zdrowie stadła, golębnik trzeba trzymać w czystości i dezynfekować.
Trening
Gołębie nawigują, ucząc mapę swojego domu i używając słońca jako kompasu. Posiadają też wrodzony magnetyczny zmysł kierunku. Trening trwa od 1 do 3 miesięcy po odstawieniu – kluczowy okres rozwoju. Trenerzy zabierają ptaki z daleka od gniazda i uczą ich wracać do domu za najlepsze ziarna.
Systematyczność, higiena i odpowiednia dieta to fundamenty skutecznej hodowli gołębi pocztowych.