Techniki podawania odrobaczaczy koniom

Rotacyjne odrobaczanie pastą doustną

Najpopularniejsza metoda: rotacja preparatów w pastie doustnej (strzykawka) na roczny harmonogram. Dostępne w sklepach paszowych. Zazwyczaj co 6–8 tygodni: fenbendazol, iwermektyna, pirantel pamoian, iwermektyna/prakwikwantel. Weterynarz dobierze harmonogram pod wiek, zdrowie, warunki pastwiska i narażenie na pasożyty.

Rotacyjne odrobaczanie sondą nosowo-żołądkową

Te same leki można podać sondą nosowo-żołądkową: wstawia się rurkę nosem do żołądka. Zaleta: weterynarz pewnie dawkuje prosto do żołądka. Przydatne, gdy koń wypluwa pastę. Wada: sonda dyskomfortuje, wymaga weterynarza.

Codzienne dawkowanie przez dodatek do paszy

Niektórzy preferują codzienną dawkę dodawaną do karmy. Kontroluje pasożyty cały rok. Często poleca się Strongid. Oprócz codziennego preparatu weterynarze zalecają dawki iwermektyny i iwermektyny/prakwikwantelu wiosną i jesienią na taśmice. Alternatywa naturalna: ziemia diatomowa – do wewnętrznego i zewnętrznego kontroli pasożytów, ale nie szeroko akceptowana przez weterynarzy, brakuje badań.

Strategiczne odrobaczanie

Polega na badaniu kalu (fekal egg count) by określić, czy odrobaczanie jest potrzebne. Weterynarz przepisuje preparat na podstawie wyniku. Po kuracji zaleca roczne badania kalu. Metoda zyskuje popularność, bo pasożyty odpornieją na leki z apteki przez ciągłą rotację. Strategiczne odrobaczanie unika przeleczania i zwiększa skuteczność past. Wada: wymaga regularnych wizyt weterynarza.