Zawsze ryzyko przy znieczuleniu konia, nawet przy prostych zabiegach. Ryzyko rośnie przy długich, skomplikowanych operacjach (np. kolika). Weterynarz dobiera metody i kombinacje leków pod konkretnego konia i zabieg.
Znieczulenie miejscowe i regionalne
Częste do diagnozy (np. chromota) i leczenia (dr Janet Roark, Austin). Nazywane blokadami nerwowymi – wyłączają obszar, by zlokalizować ból lub leczyć (np. szycie rany). Epiduralna = regionalna, większe obszary lub odległe od garrota.
Znieczulenie dożylne (intravenous)
Tzw. znieczulenie polowe (field anesthesia). Proste zabiegi: kastracje, szybkie. Dawka i lek decydują o głębi: od dremoty/lekkiego sedacji po pełne znieczulenie (dr Roark).
Znieczulenie wdychane (inhalation)
Dla złożonych operacji: kolika, stawy, złamania. Indukcja dożylna, potem utrzymanie wdychanymi znieczulającymi. Trwają dłużej, większe ryzyko.
Powikłania
Wszystkie znieczulenia mają ryzyka. Częste: wzbudzenie przy budzeniu – koń raní się wstawając. Długie sedowanie u ciężkiego konia -> problemy oddechowe (zawartość żołądka uciska przeponę). Dlatego zdrowe konie nie leżą długo.