Kiedy koń potrzebuje leku przeciwbólowego
Rana na pastwisku lub ból chorobowy – każdy koń kiedyś potrzebuje leku przeciwbólowego. Większość podaje się wtrzykowo lub doustnie, większość na receptę. Żaden lek nie wolno stosować za długo ani w za dużych dawkach – wszystkie mają skutki uboczne. NLPZ (nieprzeciwzapalne leki nie-steroidowe) mogą wywołać wrzody żołądka, dawka >2x zalecana -> toksyczność. Dwa różne NLPZ jednocześnie -> toksyczność.
Kortykosterydy
Kortyzon itp. – silnie przeciwzapalne, ale mogą zwalniać gojenie (blokują dobre stany zapalne). Przy krótkim stosowaniu unikasz tego. Ryzyko: zapalenie obuwia (laminitis) – stan zapalny wiórków miękkich w kopycie. Często przy urazach oczu, podawane wtrzykowo.
Fenylobutazon (Bute)
Najpopularniejsze NLPZ (Horse Owner's Veterinary Handbook). Do długotrwałego leczenia – najczęstszy wybór weterynarza. Formy: tabletka, pasta, proszek, wtrysk. Stosowany przy urazach kości, stawów, ścięgien, mięśni.
Fluniksyna meglumina (Banamine)
Dla szybkiej ulgi bólowej – lek wyboru. Zazwyczaj wtrzykowo. Preferowany przy chorobach z ryzykiem endotoksemii bakteryjnej – zapobiega rozprzestrzenianiu się bakterii.
Naproksen (Equiproxen)
Weterynarz przepisuje przy bólu mięśni i uszkodzeniach tkanki miękkiej.
Dwimetylosulfoksyd (DMSO)
Lek miejscowy + przeciwbólowy. DMSO szybko wchłania się przez skórę, świetnie przeciw obrzękom (wyciąga wodę z tkanek). Można też dożylnie – ostre stany. Dostępny bez recepty, ale ostrożnie – cokolwiek na skórze konia po kontakcie z DMSO wchłania się do Twojego ciała.