Większość typów treningu dotyczy kilku etapów życia konia. Jeszcze więcej typów obiecuje cuda – uśmierzony lub podległy. Wszystko wraca do jakości wczesnego treningu i metod używanych w postępie. Prawidłowo wytrenowany koń to lepszy partner jeździecki.
Trening człowieka (Human Training)
Powinno nastąpić jako pierwsze. Proste: spędzanie czasu z nowym koniem, pokazywanie nowego domu, grumowanie. Koń przyzwyczajaja się do kontaktu z ludźmi. Czyni go komfortowym w ludzkim otoczeniu. Słynna metoda imprint training – kontakt ludzki w minutach po urodzeniu. Ten etap trwa całe życie, choć bez formalności.
Trening z ziemi (Ground Training)
Kontynuuje się całe życie. Uczy chodzenia na linie bez ciągnięcia i oporu. Uczy szacunku dla osoby. Dwie dyscypliny pokazowe: showmanship i halter – demonstrują jakość groundworku. W halter ocenia konformację. W showmanship prowadzący prezentuje konia. Groundwork obejmuje longowanie i pracę w rondzie.
Trening podstawowy (Basic Training)
Następny etap, wciąż wcześnie w życiu. Nie powtarza się, chyba że źle zrobiony pierwszy raz. Obejmuje „łamanie” lub „delikatne przyzwyczajanie” do akceptacji jeźdźca. Koń przyjmuje uzdę. Chodzi, trocuje, galopuje na komendę, skręca w prawo/lewo. Ustępuje presji nogi, uczy się moderować chód. Bazy bycia koniem jeździeckim, przekładające na dyscypliny. Hamuje, przyspiesza, zwalnia.
Trening dyscyplin western (Western Discipline Training)
Różnorodne, wiele podkategorii. Trwa lata, dopracowując. Dyscypliny: reining, western pleasure, pole bending, ranch horse, roping, cutting, team penning, trail riding.
Trening dyscyplin angielskich (English Discipline Training)
Większość trenerów specjalizuje się w western LUB angielskim – konie doskonale w obu to rzadkość. Dyscypliny angielskie: show jumping, cross country, endurance, dressage, english pleasure. Skoncentrowany trening do emerytury z dyscypliny. Trener może uczyć więcej podkategorii. Tak jak western – trwa lata.