Zachowanie równowagi między ćwiczeniami, treningiem i odpoczynkiem może być skomplikowane. Koń może przyzwyczaić się do wymagającego treningu bez poważnych problemów zdrowotnych ze stresu. Jednak wiele koni nigdy nie przyzwyczaja się w pełni i negatywnie reaguje na częste treningi, podróże i starty. Problemy z kopyty to główna przyczyna chromoty, a przećwiczenie konia może przyczynić się do osłabienia lub urazu stawów lub kopyt, prowadząc do zapalenia stawów, oparzenia rogowacza i choroby nawigacyjnej.
Stres i zmęczenie
Przećwiczony koń cierpi psychicznie i fizycznie. Stres i zmęczenie objawiają się na wiele sposobów: gwałtowne dmuchanie nosem, ciężkie oddychanie, podwyższone tętno, brak apetytu lub "wybredność", utrata energii i entuzjazmu, niechęć do pracy, utrata wagi, wolny rozwój mięśni, gorsze wyniki, wzrost infekcji, dłuższa rekonwalescencja po treningu lub chorobie. Koń w trudnym programie może mieć zakwasy i sztywne mięśnie, co zwiększa ryzyko urazu. Każda kombinacja tych znaków wskazuje na poziom formy. Koń potrzebuje czasu na regenerację – daj 1–2 tygodnie przerwy i obniż poziom treningu, aż odzyska siłę fizyczną i psychiczną.
Odwodnienie
Duża masa mięśniowa konia czyni go narażonym na odwodnienie. Przy ciężkiej pracy w wysokich temperaturach koń produkuje dużo ciepła mięśni, pocenia się i traci elektrolity – co prowadzi do zmęczenia mięśni i skurczów. Odwodnienie może wystąpić też zimą, gdy koń odmawia picia lodowatej wody. Przećwiczenie na zimno może wywołać stan zapalny stawów. Umiarkowane ćwiczenia (hacking, delikatne rozciąganie, praca w ręce) wystarczą do ogrzania mięśni i łagodzenia efektów reumatyzmu. Odwodniony koń ma matową, suchą sierść. Koń powinien pić 38–57 litrów czystej wody dziennie. Trzymaj elektrolity dla koni na wypadek nagłego wypadku.
Wyczerpanie cieplne (Heat Exhaustion)
Intensywny wysiłek w upalne, wilgotne warunki może spowodować wyczerpanie cieplne (hipotermia – błąd w oryginale, chodzi o hipertermię) u słabo i dobrze wytrenowanych koni. Objawy: szybkie tętno, płytkie oddychanie, obfite pocenie się, utrata koordynacji, apatia lub niepokój. Ciężka hipotermia prowadzi do uderzenia termicznego: skurcze boków i przepony, upadek, skurcze. Koń z temperaturą powyżej 41,7–42,8°C przez krótki czas dozna uszkodzenia mózgu i umrze. Uderzenie termiczne to stan nagły – natychmiast zadzwoń do weterynarza.
Oparzenie rogowacza (Laminitis)
Przećwiczenie na twardym gruncie może spowodować oparzenie rogowacza. Choroba wywoła ostry stan zapalny, obrzęk i brak przepływu krwi do tkónek trzymających ścianę kopyta. Stan bardzo bolesny – koń ląduje na piętach, a nie palcach. Niechęć do ruchu, niechęć do skręcania w ciasne okręgi, stawanie z przednimi nogami wyciągniętymi do przodu, tylnymi złożonymi pod sobą. Jeśli koń jest przećwiczony przy oparzeniu, stan może stać się ciężki – nieodwracalne uszkodzenie rogowacza i destabilizacja kości sztyletowej, która zapada w podeszwę.
Choroba nawigacyjna (Navicular Disease)
Choroba nawigacyjna często dotyczy koni regularnie pracujących na twardym gruncie. Stan nieuleczalny, zazwyczaj obu przednich kopyto, objawia się stopniowym nasileniem przerywanej chromoty, aż kości nawigacyjne blisko pięty zaczynają się degradować. Koń z tą chorobą waha się skręcać i skraca krok.