Nietoperze to niezwykłe latające stworzenia, a kilka adaptacji anatomicznych i behawioralnych pozwala im osiągnąć imponującą prędkość i manewrowość.
- Wydłużone palce: Nietoperze mają wydłużone palce, które wspierają błonę lotną (patagium), tworząc powierzchnię skrzydłopodobną do generowania siły nośnej.
- Patagium: Podwójna warstwa skóry rozciągająca się między palcami i łącząca przedramię, kończyny tylne i ogon, tworząc profil aerodynamiczny w locie.
- Modyfikacje szkieletu: Lekkie, elastyczne kości redukują masę ciała, a specjalizowane stawy barkowe i łokciowe pozwalają na szeroki zakres ruchów skrzydeł.
- Adaptacje mięśniowe: Potężne mięśnie klatki piersiowej generują siłę do machania, siły nośnej i napędu.
- Echolokacja: Nietoperze emitują dźwięki wysokiej częstotliwości i interpretują powracające echa, by nawigować, wykrywać ofiary i unikać przeszkód w ciemności.
- Zręczność: Elastyczna struktura skrzydeł pozwala na gwałtowne zmiany kierunku, wisuwanie i nawet lot do góry nogami.
- Prędkość lotu: Zależy od gatunku i budowy skrzydeł. Np. nietoperz ogonisty mexikański osiąga do 60 mph (97 km/h) w locie poziomym.