Trudno o bezpośrednie porównanie – badania nad poznaniem rekinów są wciąż młodą dziedziną i trudne do przeprowadzenia w naturze/laboratorium.
Co wiemy:
- Pamięć przestrzenna: Rekiny nawigują skomplikowanymi trasami migracyjnymi, wracają do tych samych miejsc karmienia/rozmnażania.
- Rozwiązywanie problemów: Uczą się otwierać zamki, manipulować obiektami by dostać jedzenie (eksperymenty z rekinami żerowymi, rekinami biały).
- Uczenie społeczne / obserwacyjne: Młodzi rekiny uczą się od starszych (np. techniki polowania, unikanie pułapek).
- Klasyczne kondycjonowanie (Pawłowskie): Szybko kojarzą sygnał (dźwięk, światło) z jedzeniem.
Wniosek: Rekiny są inteligentniejsze niż stereotyp "maszyna do zabijania" sugeruje. Ich tempo uczenia się jest dostosowane do ich niszy ekologicznej (długie życie, wolny wzrost, rzadkie spotkania z nowymi wyzwaniami), a nie do szybkiego uczenia się labiryntów jak u szczurów czy gołębi (krótkie życie, wysoka presja selekcyjna na elastyczność behawioralną). Nie są "głupsze" – inaczej ustawione ewolucyjnie.