Przy tylu gatunkach papug – od kroczy undulatki po potężnego ara – w tęczy kolorów i mnóstwie wzorów, trudno rozróżnić nazwy: czy to gatunek, kolor, czy wzór. Termin „lacewing” (koronkowy) nie oznacza gatunku ani rasy, ale określony wzór kolorystyczny i oznakowanie.
Lacewing
Papuga lacewing ma: czerwone oczy, bławatne plamki na policzkach, brązowe/cynamonowe oznaki na szyi i wzdłuż krawędzi piór skrzydeł. Wzór tworzony ciemniejszym kolorem na skrzydłach nadaje nazwę. Pierwotnie lacewingi były żółte lub białe. Później rozwinęto inne kolory – odmiany żółte w kilku odcieniach (jasne do ciemnych), wyglądające zupełnie inaczej.
Mutacja
Kolorystyka lacewing to mutacja zauważona wczesnych latach 40. u undulatek (papug falistych) – małych papug. Pochodzi prawdopodobnie z mutacji lutino (podobnej do albino – usuwa melaninę odpowiadającą za ciemne kolory). W przeciwieństwie do albino – ptak ma kolory dzięki jasnym pigmentom. Pierwsze lacewingi mylnie uważano za słabo oznakowane lutino, ale późniejsze hodowle utwierdziły mutację.
Gatunki
Undulatki nie jedyne papugi z mutacją lacewing. Kilka małych i średnich papug też. Rzadkie we wszystkich rozmiarach, a w dużych wyjątkowo rzadkie. Najczęściej: undulatki, kręgowce indyjskie, kokacjele, lovebirdy, papuzki pacyficzne. Ten sam kolor (np. fioletowy lacewing) wygląda inaczej u każdego gatunku.
Gen związany z płcią
Ciekawy element: mutacja lacewing wiązana z płcią. Samiec (cock) może mieć normalną kolorystykę, ale nosić gen lacewing i przekazać go potomstwu. Samica (hen) nie może nosić genu bez jego wyrazu w wyglądzie – jeśli ma gen, musi go wyglądać. Dodatkowo: jeśli samica lacewing skrzyżowana z normalnym samcem bez genu – nie może wyprodukować samicy lacewing, ale może dać samce noszące gen.
Lacewing to piękna mutacja kolorystyczna, nie nowy gatunek. Znajomość genetyki pomaga hodowcom planować pary i przewidywać wygląd potomstwa.