Kokacjele to zazwyczaj towarzyskie ptaki, lubiące towarzystwo właścicieli, ale to nie gwarantuje, że każdy lubi bycie trzymanym. Jeśli Twój ptak jest niechętny – to niekoniecznie Twoja wina. Może to skutek przeszłych przeżeć lub braku treningu w młodości. Nawet jeśli Twój kokacjel opiera się na byciu trzymanym przez Twoje działania – możesz go przetrenować na większy komfort.
Wiek i historia
Jeśli adoptujesz dorosłego kokacjela, który opiera się byciu trzymanym – to prawdopodobnie nie Twoja wina. Dorastając, kokacjele uczą się bać lub ufać ludzkim dotykom – zależy od wcześniejszego treningu i interakcji. Jeśli był znęcany lub zaniedbywany – może bać się kontaktu. Nawet z miłującego domu, jeśli nie był trenowany w młodości – jako dorosły może czuć dyskomfort przy trzymaniu.
Inwazja prywatnej strefy
Kokacjele są terytorialne i obronne; gdy czują zagrożenie – nie poczują się komfortowo na rękach. Ty nie widzisz krzywdy w pewnych zachowaniach, ale dla ptaka są straszne. Szczególnie: wsuwanie ręki do klatki i wyciąganie na siłę to zły start. Klatka musi być bezpiecznym, prywatnym azylem. Gdy inwazujesz dłonią – która jest wielka i silna by go zablokować – poczucie bezpieczeństwa drętwieje, ptak mniej chętnie pozwala się trzymać.
Przed treningiem na ręce
Niechęć może wynikać z niewystarczającej/niegrzecznej interakcji z ludźmi, zostawiającą nieufność. Przed treningiem na ręce – zbuduj zaufienie i afekcję. Spędzaj czas z ptakiem codziennie, nawet w klatce. Nie musisz ciągle bezpośrednio interakcjonować – wspólne siedzenie czytając/oglądając TV pomaga zrozumieć: nie jesteś zagrożeniem, ptak nauka się cieszyć Twoją obecnością. Ale na pewno poświęć mu pełną uwagę chwilę dziennie. Zacznij powoli: mów z oddału, spokojnym, uspokajającym głosem.
Cierpliwość w treningu na ręce
Jeśli kokacjel nie lubi bycia trzymanym – najważniejsza w treningu: cierpliwość. Frustracja lub złość wzmocnią strach i dyskomfort. Bierz się za lekcje na warunkach ptaka. Zawsze niech do Ciebie przyjdzie – otwórz klatkę, niech wyleci. Sesje krótkie: 10–15 minut to max, zanim ptak zdenerwuje się. Przy problemach z „wskakuj” – skonsultuj trenera ptaków lub weterynarza ptasie.
Zaufanie buduje się miesiącami, nie dniami. Szacunek za granice ptaka to fundament relacji.