Ptaki różnych gatunków mogą żyć razem, ale istnieją nieznane zmienne indywidualnych cech zachowania. Ptaki z podobnych regionów geograficznych i siedlisk mają większe szanse na spokojne współżycie. W naturze kokacjele z Australii, papugi Meyera z centralnej i południowo-zachodniej Afryki. Obie z rodziny papugowatych, ale cechy fizyczne i behawioralne różnią się.
Zrozumienie zachowań papug
Zrozumienie ogólnego zachowania gatunków i Twoich konkretnych ptaków pomaga w decyzji o wspólnej klatce. Papugi parują się na życie; w braku partnera wiązują bandę z człowiekiem lub innym ptakiem. Hormony w sezonie legowym sprawiają agresję i nieprzewidywalność. W parze kokacjel + papuga Meyera – masywniejszy dziób Meyera może poważnie zranić lub zabić kokacjela. Jeśli któryś ptak traktuje Cię jako „partnera” – złość i terytorialność mogą wywołać agresję między ptakami.
O kokacjelach
Popularne, radosne świstanie, łagodne. Nieagresywne, chyba że chronią gniazdo i młodzie. W naturze szukają pożywienia w dużych stadach, lubią towarzystwo. Parują się na życie; każda więź w niewoli (nawet z innym gatunkiem lub człowiekiem) trudna do zerwania. Kokacjele to ptaki szczupłe, ok. 30 cm z długim, spiczastym ogonem. Znane z „nocnych strachów” – gwałtowne machanie skrzydłami i uderzenia w klatkę. Mogą zranić się same i towarzyszy klatki.
O papugach Meyera
Mała afrykańska papuga: masywne ciało, mocny zakrzywiony dziób, krótki kwadratowy ogon. Ok. 25 cm. Szarobrązowe z żółtymi akcentami na głowie i skrzydłach, podbrzusze zielononiebieskie. Trwałe, kompaktowe, żyją samotnie lub w parach. Gniazdują w dołkach drzew. Doskonałe ptaki domowe, jeśli wychowane ręcznie. Inaczej – dziczne i polityczne. Nie są zdomowione, ale hodowane w niewoli od pokoleń. Nie żyją w wielkich stadach jak kokacjele – dobry powód na oddzielne klatki.
Wskazówki do trzymania wielu papug
Wprowadzaj stopniowo: oddzielne klatki, nadzór przy wybieganiu. Każdy ptak – własne siedzisko poza klatką, poza zasięgiem innych. Obserwuj agresję – natychmiast oddzielaj przy próbach zranienia. Papugi (w tym kokacjele) traktują klatki jako terytorium – agresywniej się bronią w środku. Papugi bywają nieprzewidywalne. Własna klatka dla każdego = mniej konfliktów. Papuga Meyera może czuć się uciskana przez bardziej społecznego i „potrzebującego” kokacjela – to rodzi problemy.
Bezpieczeństwo i dobrostan ptaków nad wszystkim. Oddzielne klatki, nadzorowane spotkania i szacunek za naturę gatunkową – to podstawa.