Negatywne skutki masowej hodowli papug
Nadmierna hodowla papug by zaspokoić popyt kupujących i sprzedających doprowadziła do "poultrification" – etyki produkcji drobiowej. Techniki takiej komercyjnej produkcji nie sprzyjają zdrowiu fizycznemu i psychicznemu papugi ani piskląt. Wręcz przeciwnie – wiele technik hodowli i wychowu negatywnie wpływa na zdrowie rodziców i potencjał zwierzęcia domowego.
Ryzyka zdrowotne
-
Spada liczba zdrowych piskląt z hodowli. Większość karmiona mechanicznie (gavage) – metalowa rurka, a nie ręcznie. Wolniej dojrzewające pisklęta nie dostają czasu – brak odruchu jedzenia. Wiele piskląt niedorozwiniętych rozmiarowo.
Zdrowie psychiczne papug
-
Nadmierna hodowla powoduje problemy behawioralne u dorosłych rodzi i piskląt przed wyjściem z hatcherii. Samice zmuszane do lęgowania z niekompatybilnymi samcami – do 10x więcej lęgów rocznie niż naturalnie. Stres = samouszkodzenia, depresja, agresja.
Problemy z utrzymaniem
-
Duże hodowle trzymają pary w klatkach nie spełniających minimum zdrowotnych. Zbyt małe – ptaki nie rozciągają skrzydeł, mięśnie skrzydeł osłabają. Brak zabawek i interakcji ze stadem = nudzenie i samouszkodzenia.
Śmiertelność
-
Nadmierne lęgowanie wyczerpuje zdolności fizjologiczne samicy – niedożywienie. Samice lęgujące więcej niż dieta pokrywa tracą minerały/witaminy – złamania kości. Narządy rozrodcze przeobciążone. Samice lęgujące zbyt często rocznie mogą umrzeć – organizm nie nadąża uzupełniać utraconych składników.