W tropikach widzi się dzikie papugi wolne. Dla ptaków z cieplich krajów, życie na zewnątrz w chłodniejszym klimacie to trudność. Papugi domowe = ptaki domowe. Czasem uciekają. Jeśli w regionie o innym klimacie – człowiek pyta, czy ptak przeżyje na zewnątrz.
Mogą się zaadaptować
Strefa komfortu: 15–27°C (60–80°F). Tolerują 4–32°C (40–90°F) – przy stopniowej zmianie. Papugi aklimatyzują się do chłodniejszych temperatur. Książka 2010 „Widziałem dzikie papugi w Nowym Jorku” (George P. Sommers) opisuje kolonię żyjącą dziko w NYC: gniazda w drzewach/słupach, jedzenie: pąki, jagody, nasiona od obserwatorów.
Problemy na zewnątrz
Ptaki na zewnątrz muszą znaleźć jedzenie/wodę – temperatura i drapieżnicy to główne zagrożenia. Jeśli klimat nieekstremalny – temperatura OK. Ale ptak przyzwyczajony do stałych 25°C (78°F) w pokoju jest w ryzyku przy gwałtownej zmianie. Ptak uważający kota za przyjaciela = łatwa ofiara dla kota dziko żyjącego. Inni drapieżnicy: jeżowice, jastrzębie, kojoty, psy.
Trzymanie papugi na zewnątrz (woliera)
Gayle Soucek („Księga odpowiedzi hodowcy papug”, 2001) propaguje woliery zewnętrzne przy braku miejsca w domu. Większa przestrzeń, słońce, świeże powietrze. Woliera musi mieć schronienie przed słońcem, deszczem, chłodem. Łatwy dostęp do wody i prądu (czystość, ogrzewanie).
Rozważania przed wolierą
Klimat – czy ptak będzie komfortowy.
Sąsiedzi – szczerość o hałasie papug. Protesty = sąd.
Strefowanie ziemi – czy wolno trzymać papugi na zewnątrz.
Bezpieczeństwo: drapieżnicy (domowe/dzikie), złodzieje (dla siebie lub sprzedaży).