Skąd kotorząca szara wzięła nazwę?

Dumetella carolinensis

Pokrewna kowalika (innego naśladowcy), kotorząca szara (Dumetella carolinensis) ma szare ciało, czarną czubkę. Pod ciemnym ogonem ukryta rdzawobrązowa plama. Ptak średni, ok. 20 cm, długie nogi, szerokie skrzydła. Lato: wschód od Skalistych i Kanada. Zima: Floryda, Ameryka Środkowa, Zatoka Meksykańska.

Pieśń

Choć pieśń przypomina miauczenie kota, to kot z piszczącym głosem. Ohio Department of Natural Resources: kotorząca „nie powtarza pełnych serii nut ani fraz” jak kowalik, ale śpiewa w sposób urywany, improwizacyjny. To jak bird jazz – bardzo cool kotorząca. Oprócz dźwięków kota naśladuje inne ptaki. Najczęściej słyszalna o świcie i po zmroku.

Siedlisko

Szukajcie w gęstych krzakach, żywopłotach, brzegach lasów, zaroślach. Unikają otwartych przestrzeni. Lubią wilgotne, bagienne miejsca z bogatą roślinnością. W przymieściach z takimi cechami – bywają przy karmniku lub kąpielówce. Owoce na karmniku lub drzewa owocowe zachęcają do wizyt. Szukają owadów wszędzie – lepiej radzą sobie w gęsto zaludnionych rejonach niż inne ptaki śpiewające.

Gniazdowanie

Chroniąc młode przed drapieżnikami, ukrywają gniazda w gęstej roślinności. Oboje rodzice opiekują się 3–5 pisklętami rocznie po ok. 2 tygodniach inkubacji. Ok. 10 dni po wylęgu z błękitnozielonych jaj, pisklęta opuszczają gniazdo. Szczyt sezonu: wczesna wiosna – późne lato.