Papuga quakera (Myiopsitta monachus), zwana też papugą mnichową, z Argentyny, Paragwaju, Boliwii. Populacje dzike w Ameryce Płn. i Europie. 3 podgatunki: Mendoza, Paragwaj, Boliwia – różnią się rozmiarem.
Mity o rozpoznawaniu płci
Właściciele twierdzą: samce grzeczniejsi, lepiej mówią, samice niegrzeczne. Mit – samice okazują się samcami, gdy zaczynają snosić jaja! Palpacja miednicy (pelvic sexing) też niepewna – teoria: samice szersze rozstaw miednicy na jaja, ale samce też mogą mieć szeroko, samice wąskie, potem rozszerzają.
Brak cech dwupłciowych (monomorfizm)
Papuga quakera to gatunek monomorficzny – brak zewnętrznych różnic płci. Do 30 cm, do 30 lat. Typowe: zielony, szara piersi, niebieskie obramowanie. Rzadkie: niebieskie, żółte.
Inne wizualne identyfikatory
Oprócz drogiego i ryzykownego DNA/chirurgii – obserwacja zachowania w sezonie rozrodczym. Dzikie: wiosna. Niewola: bez pór roku, nie wiedzą, kiedy wiosna.
Specyficzne zachowania
Sezon rozrodczy: samce – taniec parowy (szybkie kiwanie głową), próbują zapłodnić samicę lub właściciela. Samice – agresywne (dzięcanie), terytorialne. W parach: samice bardziej agresywne niż samce (typowe u papug), ale tylko przy obecności partnera. Samotnie – brak różnic.