Złotówki występują w wielu odmianach i są powszechne w Ameryce Północnej. Ulubione przy karmnikach domowych dzięki zróżnicowanemu, jaskrawemu ubarwieniu i radosnemu śpiewowi. Małe ptaki w rejonach zamieszkiwanych i w siedliskach naturalnych: lasy, łąki, pustynie. Istnieją wyraźne różnice płciowe ułatwiające rozpoznawanie.
Kolor
Jak u wielu ptaków, samiec ma więcej kolorów – najłatwiejszy sposób na rozróżnienie. Kolor i wzór zależą od odmiany. Samiec złotówki domowej (częsty w Ameryce Północnej): jaskrawa czerwonawy Kopf i pierś, grube brązowe boki. Samica: odcienie brązu na całym ciele. Czasem samiec ma żółto-pomarańczowe znaki zamiast czerwonych. Kolor piór samca pochodzi z pigmentów w pożywieniu w okresie linki. Samice wybierają najczerwienszych samców – może dlatego, bo pokazuje sukces w poszukiwaniu jedzenia. Kilka typów: złotówka purpurowa, złotówka Cassina, koziołek sosnowy – podobne czerwone wzory. Złotówka amerykańska (cała USA i większość Ameryki Północnej): żółto-czarne. Samce wiosną/latem jaskrawie żółci z czarnymi znakami, samice i samce zimą: matowżółte do oliwkowych. Zimą trudno rozróżnić, ale wiosną samiec złotówki nie do pomylenia.
Śpiew
Samce to główni śpiewacy – by przyciągnąć samice. Samiec złotówki domowej: długa, falowana pieśń z krótkich nut bez wyraźnego wzoru/melodii. Niektórzy śpiewają cały rok. Samice okazjonalnie krótszą wersję. Samiec złotówki purpurowej (podobnej do domowej) – bardziej zróżnicowane pieśni, w tym terytorialna. Samica złotówki purpurowej ma własną pieśń gniazdową – dłuższą niż u domowej. Samiec złotówki amerykańskiej energicznie śpiewa wiosną, choć gniazduje dopiero połowę lata. Pary samcem i samicą często śpiewają identyczne wezwanie w locie. Choć samce śpiewają więcej, samica wydaje wezwanie, gdy partner przyznosi jedzenie dla piskląt.
Rozmiar
Choć nie ma istotnej różnicy wielkości, samiec może wydawać się większy dzięki ubarwieniu. Przy trybie lęgowym samiec puszcza pióra, by wydawać się większy i bardziej atrakcyjny dla samicy.