Nietoperze (Chiroptera) zalegają w **trzech głównych typach siedlisk noclegowych (roosts)**:
- Jaskinie i przestrzenie podziemne: ciemne, stabilna temperatura (10–15 °C), wilgotność, brak wiatru – **idealne do hibernacji i kolonii materyńskich** (tysiące–miliony osobników, np. Bracken Cave, TX – 20 mln nietoperzy). Gatunki: nietoperz wolnostrzemienny brazylijski (Tadarida brasiliensis), mोपik duży (Myotis myotis).
- Lasy: pęknięcia kory, dziury w pniach (dzięciołowe), liście, koronki drzew – **noclegi letnie, gniazdowe**. Bogactwo owadów = pokarm. Gatunki: nietoperz поздni (Nyctalus noctula), nietoperz brązowy (Pipistrellus nathusii), niemal wszystkie europejskie.
- Obszary miejskie (antropogeniczne): dachy, strychy, szczeliny elewacji, mosty, wiadukty, piwnice, koszy na wentylację – **zastępują znikające siedliska naturalne**. Gatunki synantropijne: nietoperz późnolatecki (Eptesicus serotinus), nietoperz mały (Pipistrellus pipistrellus), nietoperz wielki (Nyctalus lasiopterus – rzadziej). Zagrożenia: remonty, izolacja, kolizje z szybami, światło sztuczne, koty.
Ochrona: zachowywanie starych drzew, skrzynki noclegowe (bat boxes), adaptacja budynków, edukacja.