Filce to ból, podrażnienia, ryzyko pasożytów, utrudnianie ruchu, zagrożenie życie (okolicy odbytu/moczowodu). Zrozumienie przyczyn pomaga im zapobiec.
Czynniki sprzyjające
Długowłoskie koty bardziej narażone – więcej sierści do zaplątania. Mokra sierść łatwiej filcuje – osłabione wiązania białkowe i łuski włókna.
Aktywność fizyczna
Każdy ruch (bieganie, skakanie, zabawa, walenie) ryzykuje zaplątaniem. Włosy poruszają się nawzajem -> węzły. Węzeł na węźle -> filc. Tarcie, ciepło ciała, wilgoć środowiskowe = proces filcowania (jak sweter w pralce/suszarce).
Obce ciała
Gałązki, liście, włókna dywanu, plastik, śmieci w sierści -> rdzeń filca. Chropowate (gałęzie, włókna) chwytają okoliczne włosy. Coraz więcej włosów zapląta się wokół przedmiotu.
Niewłaściwa pielęgnacja
Koty się lizą, ale to za mało. Zaniedbanie grzebienia -> filce. Długowłoskie: codziennie (idealnie) lub co 2 dni. Krótkowłoskie: raz w tygodniu. Szczotka sztywna: zapobiega węzłom, rozprowadza olejki (kondycjonowanie), pozwala znaleźć filce. Istniejące filce/wezły: cienki grzebień/ostrze podczas rutynowego grzebienia.
Skutki
- Ból: filce ciągną skórę -> raany, zaczerwienienie, podrażnienia.
- Na nogach: utrudnianie ruchu.
- Mokre filce: pasożyty (robaki, muchy) – weterynarz.
- Okolicy odbytu/moczowodu: utrudnianie wydalania – zagrożenie życia.