Statystyka
Według Uniwersytetu Cornell ok. 45% kotów w USA kiedyś doświadczy pasożytów jelitowych (potocznie: robaków). Najczęstsze: robaki żołądkowe, owocowe, hakowce i taśmice. Powodują wymioty, biegunki, niedokrwistość, odwodnienie – odbierają składniki odżywcze.
Główne drogi zarażenia
Gryzonie i ptaki
Koty łowią i jedzą myszy, szczury, ptaki. To najczęstsza droga zarażenia robakami owcowymi (najpopularniejszy pasożyt – 25–75% populacji). Gryzoń jest posrednikiem; zjedzenie jednego zarażonego robaka wystarcza.
Pchły
Koty czyszczą się, połkując pchły. Zarażone pchły przenoszą taśmice – dość łagodne, ale nieprzyjemne.
Owady
Koty rzadko jedzą owady, ale mogą się zarazić przez nie. Robaki żołądkowe noszone przez świerszcze, karaluchy. Jeśli mysz zje takiego owada, a kot zje mysz – ryzyko rośnie. Objawy: wymioty, utrata apetytu.
Larwy w skórze
Hakowce (10–60% kotów) – cienkie robaczki <0,5 cala. Dorosłe koty zarażają się larwami przenikającymi przez skórę. Larwy wędrują do płuc i jelit, dojrzewając tam.
Profilaktyka
- Regularne odrobaczanie (zgodnie z zaleceniami weterynarza).
- Kontrola pchli.
- Ograniczenie łowienia gryzoni (trudne, ale możliwe np. dzwoneczek).
- Higiena kuwety i miejsca karmienia.