Ślinotok nie zawsze oznacza problem. Mała ilość śliny to norma. Jeśli ślinotok staje się nadmierny – skonsultuj weterynarza, by wykluczyć poważną chorobę. Uraz, choroba, zatrucie – możliwe przyczyny, nieleczone prowadzą do trwałych chorób lub śmierci.
Zęby i dziąsła
Koty z problemami zębów/dziąseł mogą mieć nadmierny ślinotok. Np. kot śliniający może mieć zapalenie dziąseł (gingiwitę). Wczesnie wykryte – domowa opieka wystarczy. Zaawansowane – usunięcie zębów. Resorpcja zębów (tooth resorption) – guzy niszczące strukturę zęba. Przy resorpcji zazwyczaj konieczne usunięcie zęba.
Choroby
Wiele chorób i wirusów powoduje nadmierny ślinotok. Wścieklizna (wirus z ugryzień zainfekowanych) – ślinotok z niezdolnością do połykania w fazie paralitycznej. Choroby oddechowe (FVR – wirusowe zapalenie nosa i gardła) – łzawienie, gorączka, kichanie, ślinotok. Choroby wątroby, nerek, trzustki, jelit – też powodują ślinotok.
Substancje i ciała obce
Kot może ślinać przez ciało obce w ustach/przełyku. Przegrzanie → udar cieplny → gęsty, nadmierny ślinotok. Pestycydy w środkach na pchły/kleszcze powodują ślinotok po połknięciu. Np. źle nałożony preparat na pchły – kot lizie, zaczyna ślinać nadmiernie. Ślinotok może też oznaczać poważne zatrucie.
Przyczyny neurologiczne
Kot z padaczkami (epilepsja, zatrucie, uraz mózgu, wada wrodzona, infekcja) często ślina. Padaczka wielka (grand mal) – skurcze, utrata kontroli funkcji → nienawolny ślinotok, mocz, kał. Leczenie padaczek: kontrola stanu, uspokajanie kota.