Farby distemperowe i bejce to dwa zupełnie różne pokrycia o odrębnym składzie, właściwościach i zastosowaniach.
Skład
Farba distemperowa to farba wodna z pigmentów wymieszanych z wodą, klejem i czasem kredą lub wapnem. Bejca to przejrzyste lub lekko zabarwione pokrycie z żywic, olejów i rozpuszczalników.
Właściwości
Farba distemperowa jest łatwa w aplikacji i czyszczeniu, pozwala powierzchniom oddychać, zazwyczaj schnięta daje matowe wykończenie, ale jest mniej trwała niż alternatywy. Bejca może oparta na oleju lub wodzie, jest przeźroczysta lub półprzeźroczysta, daje połysk lub satynę. Tworzy trwałą, odporną na wodę i zużycie warstwę ochronną.
Zastosowania
Farba distemperowa stosuje się na ściany i sufity wnętrz, na malowidła i gdy pożądane jest tymczasowe lub łatwo usuwalne wykończenie. Bejca służy głównie do wykończenia i ochrony drewna: mebli, szaf, podłóg, instrumentów muzycznych, a także jako warstwa ochronna wierzchniego pokrycia.