Większość kotów: 5 palców z przodu, 4 z tyłu. Mały procent ma dodatkowe palce przypominające kciuki. Oficjalnie: polidaktylia. Potocznie: koty z kciukami lub „koty w rękawiczkach”. Cecha może wystąpić w każdej rasie.
O polidaktylii
Dodatkowe palce częściej z przodu niż z tyłu. Jeśli kot ma dodatkowe palce z tyłu, musi mieć je też z przodu. Dodatkowe palce w różnych miejscach: dodatkowe pazury kciukowe (krótkie na boku łapy), dodatkowe cyfry wyglądające jak kciuki/palce (szersza łapa), małe nierozwinięte palce między rozwiniętymi. Dodatkowe palce mogą mieć dodatkowe stawy – koty używają ich jak palców.
Hodowla i genetyka
Polidaktylia raz powszechna u Maine Coon – nawet 40% kotów. Przez lata wyhodowano cechę, by pasowały do standardów wystaw. Polidaktyliczne koty dziedziczą cechę od rodzica z dodatkowymi palcami. 40–50% kociąt w gromadzie będzie polidaktycznych, jeśli jeden rodzic ma dodatkowe palce.
Koty Hemingwaya
Polidaktyliczne koty nazywane „kotami Hemingwaya” na cześć Ernesta Hemingwaya. Muzeum Hemingwaya: Hemingway dostał 6-palczastego kota od kapitan statku. Ten kot krzyżował się z lokalnymi – urodziło się więcej polidaktycznych kotów, stały się powszechne w Key West, Floryda. Dziś 40–50 takich kotów, prawdopodobnie potomkowie oryginału, opiekuje się personel muzeum.
Problemy
Większość kotów nie ma problemów z dodatkowymi palcami, ale czasem utrudniają życie. Jeśli pazury nieformują się poprawnie w dodatkowym palcu – ryzyko wrosłych pazurów (ból). Pazury rosnące pod dziwnym kątem trudność w chodzeniu. Mogą ranić, jeśli rosną w stronę poduszek. Rozwiązanie: usunięcie pazurów, jeśli bolą/trudności. Czasem skręcona kość oprócz dodatkowych palców – wpływa na ruchomość.