Ciekawiście, co dzieje się w ciele kota, gdy odskakuje na meble? Silne mięśnie tylnych nóg działają dzięki czterem głównym nerwom przesyłającym sygnały z mózgu.
Nerw krzyżowy (sciaticzny)
Największy, najdłuższy, najszerszy. Rozpoczyna się w dolnym kręgosłupie, biegnie obiema tylnymi nogami do palców. Najważniejszy – otrzymuje sygnały z mózgu kręgowego, steruje ruchem dolnej połowy ciała. Kontroluje zgięcie nóg (chodzenie, skakanie). Rozgałęzia się na: obszar stawowy (naczynia, przepływ krwi) i mięśniowy (siła, zwinność).
Nerw udowy (femoralny)
Biegnie wzdłuż tętnicy udowej (główne centrum krwionośne nóg) od trójkąta udowego (góra uda) do dolnej części nogi. Steruje mięśniami: rozciąganie/gięcie nogi. Gdy kot podnosi nogę do lizania – to ten nerw. Daje też dotyk na udzie i części goleni.
Nerw goleniowy (tibialny)
Przyłączony do nerwu krzyżowego, odchodzi do mniejszej berła. Otrzymuje sygnały do ruchu i czucia w mniejszej berle i łapie, zwłaszcza przy zgięciu do wnętrza. Przykład: kot siada na piętach, nogi schowuje pod siebie.
Nerw peronowy (wspólny peronowy / fibularny)
Ostatni główny nerw. Również odgałęzia się od nerwu krzyżowego, dotyczy mniejszej berły, łapy, palców. Steruje mięśniami peronowymi – równowaga: stoicie, chodzenie po wąskim belce, parapecie, parapetach.
Współpraca nerwów
Razem te cztery nerwy zapewniają kotu równowagę, zwinność, siłę i anielską lekkość. Gdy kot chwilę waha się przed skokiem – to nie choroba, to nerwy się „rozruchają”.