Szczeniaki z wymiotami/biegunką mogą mieć poważne problemy jelitowe. Infekcja układu trawiennego od pasożytów wewnętrznych. Młodzi szczeniaki nie mają silnej odporności – pilne leczenie po objawach. Matki bezpośrednio zarażają noworodki karmieniem piersią.
Glistenice (Roundworms)
Najczęstsze pasożyty jelitowe u szczeniaków. Dorosłe do 12,5 cm, żyją w jelitach. Zarażenie larwami z mleka zainfekowanej matki. Może zagrażać życiu. Bez leczenia – gromadzą się, zatykają jelita. Diagnoza: jaja w kalu (mikroskop).
Kokcydioza (Coccidiosis)
Infekcja jelitowa jednokomórkowcem kokcydią (coccidia). To nie glisty, ale pasożyty w komórkach śluzówki jelitowej. Częsta u szczeniaków. Noworodki stale narażone na kał matki. Jeśli matka wydziela cysty zakaźne – szczeniaki połykają przy karmieniu. Do 6 msc bez odporności – gwałtowne rozmnażanie, poważne problemy.
Panleukopenia (Zaraza kotów)
Wirus schwerej choroby jelitowej u szczeniakows. Częste w rejonach z dużą populacją kotów dziczych. Objawy: silne wymioty, biegunki, odwodnienie. Wirus niszczy wnętrze jelit – bakterie do krwi, sepsa. Dehydratacja + sepsa = śmierć. Nie trzeba kontaktu z chorym kotem – wirus lata pyłem.
Giardioza (Giardiasis)
Giardie – jednokomórkowce w jelicie cienkim. Infekcja = giardioza. Zarażenie formą cystową. Częste u szczeniaków. Objawy: ostre/przewlekłe biegunki. Giardioza utrudnia wchłanianie składników, uszkadja śluzówkę. Zainfekowani szczeniaki zarażają ludzi.