Nawet jeśli zrozumiesz przyczyny problemów jelitowych u kota rasy Manx, nie zawsze będziesz w stanie złagodzić jego dyskomfortu. Ta sama mutacja genetyczna, która odpowiada za charakterystyczny krótki ogon rasy, może też prowadzić do poważnych deformacji, czyniąc rasę podatną na problemy jelitowe jak niekontrolowane wypróżnianie, zatrzymanie kału, zaparcia i megajelon. Mutacja Manx nie jest jednak jedyną przyczyną tych i innych problemów. Jeśli Twój kot wydaje się cierpieć, natychmiast udaj się do weterynarza, by wykluczyć choroby leczalne.
Zatrzymanie kału
Koty rasy Manx są narażone na zwężenie jamy odbytu, co może skutkować zatrzymaniem kału. Koty nie mogą wydalać treści odchodowych, a jelita stają się napięte. Innym częstym problemem u tej rasy jest rozwarstwienie kręgosłupa (spina bifida), gdzie kręgi kręgosłupa nie formują się poprawnie. Wadliwe kręgi mogą uciskać jelita lub odbytnicę, powodując zatrzymanie.
Niekontrolowane wypróżnianie
Deformacje kręgosłupa u kotów Manx mogą też powodować niekontrolowane wypróżnianie. Oznacza to, że kot nie kontroluje swoich czynności fizjologicznych i może moczyć i kakać nieproszonie – nawet w śnie. Ten problem nie musi jednak wynikać z hodowli Manx. Bakterie, pasożyty, wirusy i dieta kota mogą wywołać zespół jelita drażliwego, prowadzący do niekontrolowanego wypróżniania. Niektóre przypadki poprawiają się, choć większość postępuje.
Zaparcia
Koty, które nie wydalają kału przez 24 godziny, cierpią na zaparcia. Układ trawienny pobiera wodę z treści odchodowych, sprawiając, że stają się twarde i trudne do wydalenia. Predyspozycja Manxów do deformacji kręgosłupa i miednicy zwiększa ryzyko zaparć. Może to być jednorazowe zdarzenie lub przewlekły problem. Inne przyczyny to m.in. stres, niehigieniczne warunki kuwety i nieprawidłowa dieta.
Megajelon
W skrajnych przypadkach, gdy zaparcia są częste lub nieleczone, jelito grube może opuchnąć i rozszerzyć się, tworząc stan znany jako megajelon. Jelito puchnie i uniemożliwia kotu wydalanie kału, pogarszając poprzednie zaparcia. Unikalny układ genetyczny rasy Manx sprawia, że są one bardziej narażone na megajelon nawet przy prawidłowej diecie, czystej kuwecie i braku innych czynników ryzyka.