Aspekty prenatalne
Gen odpowiedzialny za brak ogona występuje u różnych ras, ale najczęściej u manxów. Kot bez ogona dziedziczy ten gen od jednego rodzica. Jeśli szczeniak (kotek) otrzyma go od obojga, matka go absorbuje lubaborci wczesnej fazie ciąży – nazywa to się homozygotycznym zespołem manx. Dlatego nigdy nie krzyżuje się dwóch kotów bezogonowych.
Powszechne nieporozumienia
Nie każdy manx rodzi się bez ogona. Rozróżnia się: rumpies (całkowicie bezogone), stumpies (z trzonkiem), shorties (z pół-ogonom) oraz longies (z ogonem standardowej długości). Najbardziej narażeni na zespół przywiązki rdzenia kręgowego są rumpies.
Objawy zespołu manx (przywiązka rdzenia kręgowego)
Zespół ten występuje w różnych rasach, ale najczęściej u manxów. Objawy: paraliż tyłów, rozwarstwienie kręgosłupa (spina bifida), niemożność oddawania kału, wady rozwojowe, przewlekłe infekcje dróg moczowych, zmalformowane kręgi uniemożliwiające normalne poruszanie się i wydalanie.
Ram czasowa i prognaza
Objawy ukazują się między 3. a 5. miesiącem życia. Prognoza jest niekorzystna – większość takich kociąt uśpiwa się. Dzięki świadomości hodowców (unikanie par bezogonowych) liczba przypadków spadła. Kotę manx nie należy odbierać przed 5. miesiącem życia.
Porada eksperta
Wielu manxów chodzi na przednich łapach, a tyłowe porusza skakanio – to nie jest stan zagrażający życiu, ale wymaga obserwacji, by wykluczyć pogorszenie.