Cukrzyca
Cukrzyca u kotów pojawia się, gdy trzustka przestaje produkować wystarczającą ilość insuliny do regulowania poziomu glukozy we krwi. Nadmiar cukru trafia do nerek, by zostać wydalony z moczem, a za nim idzie woda. Powoduje to częstsze oddawanie moczu, co odwodnia organizm, zmuszając kota do intensywnego picia. Zwiększone spożycie wody przy jednoczesnym zaburzeniu metabolizmu glukozy uniemożliwia prawidłowe pobieranie składników odżywczych z pokarmu – mimo wilczego apetytu kot schudnie.
Diagnoza jest prosta: badania krwi i moczu. W większości przypadków zmiana diety wystarcza do stabilizacji cukru, jednak niektórzy koty wymagają codziennych dawek insuliny.
Choroba nerek
Niewydolność nerek to częsta choroba starszych kotów. Gdy nerki gorzej filtrowują odpady, muszą pracować intensywniej, co prowadzi do częstego i obfitego moczenia oraz wzmożonego pragnienia. Przepływ dużej ilości płynów wypłukuje białka i inne składniki, co skutkuje utratą wagi. Rozpoznaje się ją na podstawie morfologii, ogólnego badania moczu oraz USG lub RTG. Choroba jest postępująca i ostatecznie śmiertelna, ale agresywna hydratoterapia, suplementacja potasem i dieta odciążająca nerki poprawiają komfort życia.
Nadczynność tarczycy
Nadczynność tarczycy (hipertyreozę) diagnozuje się u kotów powyżej 10. roku życia. Nadmiar hormonów tarczycowych przyspiesza metabolizm – kot je więcej, a mimo to chudnie, pije i moczy dużo. Inne objawy: słaba jakość sierści, problemy z oddychaniem, przyspieszony rytm serca. Rozpoznanie stawia się na podstawie profilu biochemicznego krwi. Standardem leczenia jest dożywotnia terapia farmakologiczna; przy sprawnych nerkach rozważa się radioterapię lub usunięcie zmienionej części tarczycy.