Zaparcia częste u kotów, a zwłaszcza szczeniaków – nieumiejętność stymulowania wypróżniania. Inne przyczyny: dieta, odwodnienie, choroby bazowe (infekcje, guzy jelitowe). Leczenie pilne przy utwardzionym kale lub naprach przy wypróżnianiu. Nieleczone -> groźne stany: zatkany jelitowy, megakolon – hospitalizacja.
Woda i dieta
Pierwszy krok przy łagodnych zaparciach: zmień to, co spożywa. Odwodnienie utwardza kał – główna przyczyna. Zadbaj o dużo czystej wody. Skonsultuj weterynarza: łagodne środki przyspieszone (olej parafincowy) do mleczka lub błonnik (dynia z puszki) do diety odstawionych.
Klistra
Jeśli dieta/woda nie pomagają w 24h – weterynarz. Badanie – czy objaw czegoś groźniejszego. Jeśli nie – delikatna klistra cieplą wodą: rozbicie zatkanego kału, przywrócenie wypróżniania. Tylko weterynarz! Źle zrobiona klistra = śmierć szczeniaka.
Leki
Oprócz klistry: przyspieszone/lekie płynne na receptę. Delikatnie trzymaj głowę, pipetą małe dawki na bok pyszczku. Ścisłe dawkowanie i czasy per weterynarz.
Hospitalizacja
Skrajne przypadki: jelita zatkane do stopnia, gdy leki/klistry nie działają. Zazwyczaj efekt nieleczonych zaparć. Szczeniak do szpitala, ręczne usuwanie kału z jelita grubego.