Choroby
Zaparcie częste u kotów z chorobami nerek (odwodnienie → twardy kał). Częste zaparcia mogą oznaczać megajelito – trwałe rozszerzenie jelita grubego, niezdolne do przetwarzania kału. Wątrobowy tłuszczowiak (FHL) w zaawansowanym stadium powoduje zaparcia. Infekcje dróg moczowych mogą naśladować zaparcia (kot narzeka przy oddawaniu kału i moczu).
Inne przyczyny
Kulki włosowe (jeśli kot wymienia włosy). Koty wrażliwe na środowisko: odmówią kału w brudnej kuwercie, w nowym lub przerażającym miejscu. Otyłość i wiek → mniejsza aktywność → zaparcia. Wady kręgosłupa, uszkodzenia nerwów dolnej części ciała, urazy miednicy.
Leki
Przy ostrym zaparciu: leki przyspieszające perkustaltikę (na receptę). Przy megajelicie: regularnie miękczące kał. Przy silnym zatkaniu: klistier. Jeśli zaparcie jest skutkiem innej choroby – leki osłonowe i miękczące, jeśli nie są przeciwwskazane.
Metody alternatywne
Przewlekłe zaparcia: dieta wysokowłóknistwa. Karma terapeutyczna na kontrolę wagi, redukcję kulek włosowych, więcej włókna. Niektórzy weterynarze (WebMD) polecają dietę niskowęglowodanową i niskowłóknistą: mokrą karmę z klepszyną ryżową lub psyllium. Dynia konserwowa (bez cukru) i klepszyna pszenna też pomagają.