Pasożyty jelitowe, czyli robaki, są powszechne u szczeniaków, a nawet dorosłych kotów. Niektóre są niegroźniejsze, inne groźniejsze. Niektóre można też przesłać na ludzi. Zawsze – nie ma zamiennika dla porady weterynarza. Jeśli wiesz lub podejrzewasz, że Twój kot ma robaki, natychmiast udaj się do weterynarza.
Taśmice
Taśmice u kotów mają 10–60 cm długości i żyją w jelitach. Składają się z głowy i licznych małych segmentów, które odłamują się w jelitach i wylegają z kałem. Często widać je wokół odbytu lub w kale. Zarażenie następuje po połknięciu pchły (nośnika) lub zarażonego gryzońcia. To najmniej niebezpieczne pasożyty jelitowe u kotów.
Niki okrągłe
Niki okrągłe są powszechne u kotów. Mają kilka centymetrów długości, są brązowe lub białe. Czasem widać je we wymiotach lub kale. Zarażają koty i ludzi. Najczęstsze u szczeniaków, ale mogą zarazić kota w każdym wieku. Zanieczyszczają też środowisko kota.
Hakowce
Hakowce nazywane są od haczykowatych przyrostków ustnych, którymi przyczepiają się do ściany jelita. Zgodnie z Cat Health Guide, są „karmiające się tkankami”, ale też ssą krew z gospodarza. Mogą zarażać szczeniaki w wieku 3 tygodni i często zabijają je, powodując ciężką anemię. Tak jak niki okrągłe, chorują też dorosłych kotów i ludzi, zwłaszcza dzieci. Zanieczyszczają otoczenie kota.
Profilaktyka i leczenie
Leczenie jakichkolwiek robaków u kotów powinien przeprowadzać weterynarz. Dostępne są środki bez recepty, ale weterynarz precyzyjnie zdiagnozuje gatunek pasożyta i wyleczy go lekami weterynaryjnymi.
Profilaktyka jest łatwiejsza i często tańsza niż leczenie. Niektóre preparaty na pchle i kleszcze, np. Feline Revolution, chronią też przed pasożytami jelitowymi. Trzymanie kota w domu, z dala od chorych kotów, gryzońców i ptaków – profilaktyka. Jeśli masz chorego kota w stadzie, izoluj go od zdrowych. Koty żyjące razem nawzajem się lizą, rozprzestrzeniając infekcję. Dbaj o czystość legowiska, kuwety i misek.