Rodzaje robaków u kotów – opis i leczenie

Wszystkie koty (szczególnie kocięta) są narażone

Objawy: matowa sierść, kaszel, wymioty, krew w kale, apatia, odwodnienie. Zarażenie: pochłanianie jaj/larw z gruntu, kału, wymiotu, gryzonie, ptaki, owady. Kocięta: płacentalnie i mlekiem.

Główne grupy

  1. Nicienie (Roundworms – Toxocara cati, Toxascaris leonina)

    Kremowe, 3–5 cm, w jelicie. Samica do 20 000 jaj/dobę. Jaja żyją latami w środowisku.

  2. Haczyńce (Hookworms – Ancylostoma, Uncinaria)

    Larwy przenikają przez skórę/poduszki łap → płuca → jelito. Przysuwają się do ścianki, piją krew (antykowagulant → krwawienie). < 1 cm, żyją latami.

  3. Taśmice (Tapeworms – Cestodes)

    Głowica w ściance jelita cienkiego, segmenty z jajami. Dojrzały segment odłamuje się, wychodzi z kałem. Żywe: jak ziarno ryżu (3–4 mm). Martwe: jak nasionko. Zarażenie: pchły przy lizaniu.

  4. Robaki serca (Heartworms – Dirofilaria immitis)

    Dorosłe w płucach, po śmierci w sercu. Rozwój: mikrofilarię → komar → kot. Koty mają naturalną odporność, ale choroba może być śmiertelna.

Leczenie i prewencja

  • Regularne odkładanie kału (codziennie), dezynfekcja kuwety (słaby chlor), unikanie surowego mięsa, ograniczanie polowań, dewormacja kotek ciążonych.
  • Weterynarz: mikroskop kału/wymiotu → odpowiednie leki (dewormery).
  • Kocięta: dewormacja co 2 tyg. w wieku 3–9 tyg., potem profilaktycznie co miesiąc. Wiele leków na robaka serca działa też na nicienie. Taśmice: 1–2 dawki leku na receptę.

Higiena i regularna profilaktyka to najlepsza ochrona.