Koty zarażają się pchłami zewnętrznie i często połkną je podczas czyszczenia się. Pchły mogą przenosić taśmacę Dipylidium caninum. Taśmace to płaskie, segmentowe robaki, które przyczepiają się ssakami do jelit. Każdy segment ma narządy rozrodcze z jajami. Po wylęgnięciu larwy stają się dorosłe i rozmnażają. Objawy mogą nie wystąpić, ale silna infekcja powoduje dyskomfort.
Droga przenoszenia
Pchły zarażone larwami taśmacy przenoszą chorobę. Pchły zarażają się, jedząc zarażone odchody. Stają się nośnikami. Koty połkną pchły podczas czyszczenia lub łapiąc gryzonie noszące pchły. Pchły mogą spaść z futra do posłeki/dywanu – kot połyka je przypadkowo.
Cykl życia taśmacy
Po połknięciu zarażonej pchły, ta trawiona uwalnia larwy. Do dojrzewania potrzeba do miesiąca (CDC). Dorosłe taśmace produkują segmenty, które odłamują się, wędrują jelitami i opuszczają organizm z kałem – zamykając cykl.
Objawy infekcji
Segmenty taśmacy widać przy odbycie lub w kale (CDC). Świeże = ziarna ryżu, wyschnięte = sezam. Kot nadmiernie się lizie. Przy silnej infekcji: lęk, wymioty, niedokrwistość, chudnięcie, łyse łaty.
Leczenie
Preparaty na pchły jako profilaktyka zmniejszają ryzyko połknięcia. Trzymanie kota w domu ogranicza łowienie gryzoni. Przy infekcji weterynarz przepisuje praziquantel. Po leczeniu: codzienne sprzątanie po kocie, pranie posłeki – zapobieganie reinfekcji. Weterynarz może zażądać kału po leczeniu, by potwierdzić wyeliminowanie.