Choroby kotów powodujące niski poziom białych krwinek (leukopenia)

Podobnie jak wszystkie ssaki, koty używają białych krwinek do walki z infekcjami. Gdy ich liczba spada, infekcje mogą atakować zwierzę. Niski poziom białych krwinek może być spowodowany różnymi chorobami. Tylko weterynarz może sprawdzić poziom białych krwinek – wymaga to pobrania małej ilości krwi.

Przewlekła białaczka kota (nowotworowa)

Koty chorują na raka, w tym na białaczkę. W tej formie nowotworu białe krwinki (leukocyty) mutują. Zepsute komórki zastępują zdrowe białe krwinki, czerwone krwinki i płytki krwi. Może to być spowodowane promieniowaniem lub kancerogenami. Objawy: siniaki, apatia, utrata apetytu, częste infekcje oportunistyczne. Zależnie od stopnia zaawansowania, weterynarze (Pet MD) zalecają leczenie infekcji wtórnych i dbanie o ogólne zdrowie. Konsultacja z onkologiem weterynaryjnym w sprawie chemioterapii.

Wirusowa białaczka kota (FeLV)

Białaczka może być też wirusowa. Według Long Beach Animal Hospital, jest wysoko zaraźliwa i przenosi się przez lizanie, ugryzienia, wspólną miskę. Szczeniata mogą zarazić się przez matkę. Podobnie jak forma nowotworowa, wirus powoduje apatię i infekcje, ale też stany zapalne oczu, nosa, pącherza, a także wymioty, biegunkę i inne nowotwory. Choć infekcje wtórne można wyleczyć, na wirusa nie ma znanej terapii. Zainfekowane koty muszą być oddzielone od zdrowych. Istnieje szczepionka – konieczne jest testowanie przed szczepieniem.

FIV (AIDS kotów)

FIV wywołuje podobny retrowirus co HIV. Według Cornell School of Veterinary Medicine, nigdy nie zaobserwowano zarażenia człowieka FIV lub HIV od kota. Podobnie jak HIV, FIV powoduje utratę wagi, brak apetytu, biegunkę i trwałe infekcje wtórne. Zarażanie: ugryzienia, lizanie, wspólne jedzenie, zachowania seksualne. Nie ma leczenia na FIV. Infekcje wtórne leczy się, a niektórzy koty żyją z chorobą kilka lat. Brak szczepionki – konieczne oddzielanie chorych od zdrowych.

Panleukopenia félina (zaraza kota)

Znana też jako zaraza kota. Wirus z rodziny parowirusów (jak u psów). Rozprzestrzenia się od matki do szczeniaka i kontaktem bliskim. Objawy (AVMA): silne wymioty, biegunka, infekcje oportunistyczne. Przy podawaniu płynów i odżywianiu dożylnym kot ma szansę na wyzdrowienie. Szczepionka chroni przed zarazą.