Insulina ratuje życie kotom z cukrzycą, ma jednak wady. Kot zależny od insuliny będzie potrzebował wstrzykwań do końca życia. Insulina może grozić śmiertelnymi spadkami cukru. Koszty: ok. $115 za fiolkę 100 jednostek (cena z 2010 r.) + częste wizyty u weterynarza.
Hipoglikemia – najczęstsze i najgroźniejsze
Występuje przy przedawkowaniu, większej aktywności kota, wahaniach apetytu. Objawy (Cornell University): słabość, bezradność, brak koordynacji, skurcze, koma. Stan zagrażający życiu – natychmiastowe działanie.
Jeśli kot ma objawy: zaoferuj zwykłe jedzenie. Jeśli nie je – posmaruj dziąsła syropem kukurydzianym. Nie dokarmiaj na siłę! Ustal z weterynarzem schemat kontroli glikemii bez częstych hipoglikemii. Insuliny długodziałające (Lantus, Levemir) i krótkodziałające też grożą hipoglikemią. Krótkodziałające rzadko stosuje się u kotów.
Nieskuteczne wchłanianie
Wstrzykiwanie zawsze w to samo miejsce tworzy granulomę (grządzik tkanki) – słaba naczynienie, insulina się nie wchłania. Rotuj miejsca wstrzykwań.
Efekt Somogyiego – "kolejka górska" cukru
Przedawkowanie insuliny → hipoglikemia → organizm uwalnia hormony (adrenalinę) → rozkład glikogenu w wątrobie → gwałtowny skok cukru (hiperglikemia). Objawy: napragnienie, częste moczowanie, apatia, utrata wagi, rany niegojące się. Konsultacja z weterynarzem konieczna.
Produkcja antyciał
Rzadkie: organizm traktuje insulinę jako intruza i produkuje antyciała niszczące lek. Jeśli kot nie reaguje na insulinę – skonsultuj się z weterynarzem.