Padaczki u szczeniaków wynikają z zaburzeń neuronów mózgu. Przyczyny: predyspozycja genetyczna, choroby nerek, wątroby, mózgu (epilepsia), urazy, leki, toksyny. Objawy: niepokój, chodzenie, wymioty, upadek, dezorientacja, zmęczenie. Padaczki mogą wystąpić raz lub regularnie. Większość nie jest śmiertelna, ale ważne są kroki zabezpieczające szczeniaka.
Potrzebne rzeczy
- Ręcznik lub koc
- Badanie weterynaryjne
- Leki
Instrukcje – podczas padaczki
Zostaw spokojny, nie panikuj. Skup się, by nie narazić na szkodę siebie, szczeniaka, innych.
Nie dotykaj szczeniaka. Nie połknie języka, nie potrzebuje przytulania. Podczas padaczki jest poza kontrolą, może drapać i gryźć.
Usuń ostre i niebezpieczne przedmioty z okolic. Stoły, krzesła, dekoracje – by szczeniak się nie uderzył.
Połóż szczeniaka na podłodze, jeśli bezpiecznie. Np. narzuć koc i delikatnie przenieś całą poduszkę kanapy na podłogę lub obniż całą pościel z łóżka. Upadek z wysokości może go zranić.
Wyewakuuj dzieci i inne zwierzęta z pokoju. Zapobiega to urazom.
Obserwuj. Zadzwoń do weterynarza natychmiast, jeśli padaczka trwa dłużej niż 3 minuty lub powtarza się seriami.
Pozwól odpocząć. Padaczka powoduje skrajne zmęczenie mięśni i dezorientację. Zapewnij cichą, bezpieczną przestrzeń, aż wróci do normy.
Leczenie weterynaryjne
Udaj się do weterynarza na badanie i wywiad.
Podawaj leki per weterynarza. Mogą to być leki przeciwpadaczkowe lub na choroby bazowe (epilepsia).
Obserwuj i kontaktuj weterynarza przy kolejnym ataku. Przy zdiagnozowanej chorobie padaczkowej konieczna długoterminowa terapia.