Objawy ataku padaczkowego
Choć rzadka, padaczka u konia jest niebezpieczna. Konie to duże, silne zwierzęta – gdy układ nerwowy nie działa prawidłowo, łagodny towarzysz zmienia się w zdeszperowane zwierzę z silnym instinctem walki lub ucieczki.
Konie z historią padaczki nie powinny być jeżdżone ani trzymane blisko innych koni. Zrozumienie problemu pomaga właścicielowi podjąć decyzje lecznicze.
- Koń podczas ataku zazwyczaj leży na boku, nogi macha jakby biegł.
- Koń wstający, który wchodzi w atak, wykazuje lęk i z powodu dezorientacji wpada na ziemię.
- Oczy zakręcone, nie skupiają wzroku.
- Szyja sztywna lub staje się sztywna, żuchwa zaciśnięta.
- Oddech płytki i utrudniony.
- Nie kontrolowane oddawanie moczu i kału.
Przyczyny
Badacze weterynarii coraz lepiej rozumieją przyczyny. Podobnie jak u ludzi, uważa się, że przyczyną są nietypowe rozładowania elektryczne w mózgu przednim. Padaczki u koni często towarzyszą innym schorzeniom: urazom, infekcjom, zatruciom, niedoborom odżywczym lub chorobom wątroby.
Typy padaczek
- Częściowa (fokalna) – dotyczy tylko fragmentu kory mózgowej, powoduje ograniczone drgania twarzy, nóg lub niekontrolowane żucie.
- Uogólniona (generalizowana) – angażuje całą korę mózgową odbierającą nietypowe sygnały. To najczęstszy typ u koni, trwa od 5 do 60 sekund.
Co robić podczas ataku?
Tylko bardzo doświadczeni jeźdźcy/opiekunowie powinni znajdować się w bezpośrednim kontakcie z koniem podczas ataku. Ze względu na niekontrolowane ruchy kończyn i zmianę nastroju, nawet spokojny koń może być bardzo niebezpieczny. Najlepiej dać koni przestrzeń, trzymać innych z dala, aż atak minie. Po zakończeniu epizodu – zadzwoń do weterynarza.
Leczenie
Ponieważ padaczki trudno przewidzieć, weterynarz rzadko widzi atak na żywo. Często trzeba ustalić wzorzec ataków, analizując historię i wykonując badania. Jeśli przyczyną jest infekcja – antybiotyki mogą wyleczyć. Jeśli przyczyny nie da się ustalić, właściciel może zdecydować na eutantanazję – dla bezpieczeństwa innych i końca cierpienia konia.