Znajomość podstawowej zewnętrznej anatomii kota pomaga właścicielowi rozpoznawać problemy zdrowotne i komunikować się z weterynarzem. Zgodnie z Cat Fanciers' Association, hodowcy i wystawiacze też korzystają z tej wiedzy, bo standardy ras bazują na idealnej budowie ciała.
Głowa
Głowa to centrum zmysłów. Oczy ze pionową źrenicą widzą dobrze w słabym świetle. Uszy różne kształty wg rasy; większość duże, obracane, dające szeroki zakres słuchu. Wąsy (sztywne włosy z poduszek na pysku) pozwalają czuć drgania i poruszać się w ciemności. Większość kotów ma kwadratowy pysk, choć kształt pysku i nosu zależy od rasy.
Tułów
Ciało: klatka piersiowa (trzyma głowę na nogach przednich), tułów/śródtułów, oudzie (łączy nogi tylne i ogon z resztą). Budowa tułowiu zależy od rasy: od kwadratowego i kompaktowego do długiego i rurowatego. Tułów zamieszkuje wiele narządów: płuca, serce, układ trawienny i rozrodczy.
Kończyny
Nogi przednie: od barków do łap. Łapy przednie: 5 poduszkowych palców, tylne: 4 palce, wszystkie z wyciąganymi pazurami. Kot chodzi na palcach – duża zwinność. Nogi przednie lustrzane odbicie ludzkiej ręki. Nogi tylne: od biodra do kolana, kość udowa, skok (odpowiednik kostki ludzkiej), kości stóp do palców.
Ogon
Większość kotów (oprócz ras bezogoniowych) ma długie ogony – przedłużenie kręgosłupa. Służy do równowagi i komunikacji emocji z innymi kotami.
Narzędy rozrodcze zewnętrzne
Kotka: pionowe otwarcie pochwy pod odbytem, pod podstawą ogona, otoczone płatami pochwy (zazwyczaj owłosione). Kocur: pęcherzyk scrotalny i otwarcie penisa.
Futro
Futro różni się kolorem i fakturą wg rasy. Może być prawie łysy, gładki krótki, długi z grubym podszewkiem. Kolory: od białego, czarnego, szarego, brązowego, żółtego do pomarańczowego. Wzory: plamy, paski, punkty kolorystyczne (końcówki uszu, pysku, łap).