Prawidłowa opieka nad szczeniętami to fundament ich zdrowia i przeżycia. Pierwsze dwa tygodnie życia są krytyczne – maluchy są słabe, mają niedojrzałe układ odpornościowy i łatwo zarażają się infekcjami, które mogą okazać się śmiertelne. Późniejsza profilaktyka, w tym regularne wizyty u weterynarza, pozostaje kluczowa.
Opieka nad noworodkami
Najlepszą opiekunką dla zdrowych szczeniąt do 8 tygodnia życia jest ich matka. Zapewnia ona idealne odżywianie (mleko z przeciwciałami), uczy zachowań polowych i społecznych, a także stymuluje oddawanie moczu i kału masażem brzuszka – szczenięta nie potrafią tego robić samodzielnie przez pierwsze 14 dni. Jeśli matka nie jest dostępna, drugą opcją jest znalezienie zastępczej kocicy-karmicielki. Trzecia – ludzka surrogacja, wymagająca pełnienia wszystkich ról macierzyńskich.
Ludzka surrogacja – wymagania
Osoby zastępujące matkę muszą pilnować: specjalnego zamiennika mleka wysokobiałkowego, witaminowego i mineralnego (mleko krowie i sojowe są niedostateczne), karmienia co 2–3 godziny (6–7 razy dziennie do 2 tyg., potem 3–4 razy) w pozycji pionowej, kontroli temperatury ciała (ryzyko hipotermii) oraz higieny. Przekarmienie objawia się biegunką.
Monitorowanie rozwoju
Zdrowe szczenięta podwajają wagę co 2 tygodnie do 10. tygodnia życia. Należy regularnie sprawdzać: infekcje dróg oddechowych, oczy, biegunki, obecność pasożytów. Przy jakichkolwiek niepokojących objawach – natychmiastowa wizyta u weterynarza.
Dieta po 4. tygodniu
W 4. tygodniu wprowadza się mokrą karma wysokobiałkową (puszki, półwilgotna, sucha zamoczona). W 8. tygodniu, po odstawieniu, przejście na suchą karę – stopniowo, mieszać stary i nowy pokarm przez kilka dni. Unikać gwałtownych zmian diety.
Szczepienia
Do momentu szczepień zaleca się izolację. Podstawowe szczepionkę FVCRP (przeciw panleukopenii, rynotracheizie, kalicivirusowi) podaje się w 6–8 tyd., powtarzając co 3–4 tyg. do 4. miesiąca, potem rocznie. Weterynarz dobierze harmonogram indywidualnie.