Kluczowy problem: nieskontrolowane oddawanie moczu ≠ złośliwość
Kot, który "moknie" po domu, często nie ma kontroli nad pęcherzem. To nie zachowanie behawioralne, a objaw uszkodzenia nerwów (np. po urazie kręgosłupa lub miednicy). Pęcherz nie opróżnia się całkowicie – mocz wydobywa się kropelkowo (przepełnienie), co grozi zapaleniem pęcherza i sepsą. Kot nieoddający moczu umiera w ciągu 3–4 dni (dane Washington State College of Veterinary Medicine) – pilna interwencja jest krytyczna.
Najczęstsze przyczyny
- Uraz kręgosłupa – wypadki komunikacyjne, upadki z wysokości.
- "Tail jerk" (rygnięcie ogonem) – ogon uwięziony np. pod krzesłem hulajnóg, a kot rusza się dalej – rozerwanie nerwów ogonowo-krzyżowych.
- Rzadziej: zwyrodnienie kręgosłupa, nowotwory.
Objawy towarzyszące
- Słabość lub porażenie tylnych kończyn.
- Ogon wiszący luźno, niestabilny chód.
- Apatia, chowanie się, drzemka, brak apetytu, padaczka.
- Niekontrolowane oddawanie kału lub zaporowość.
Diagnostyka
Pełne badania: analiza moczu, badania krwi (nerki), RTG z/bez kontrastu, USG układu moczowego, TK/MRZ mózgu i kręgosłupa. Często konieczna konsultacja neurologa weterynaryjnego.
Leczenie i prognoza
- Leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, chirurgia urazów.
- Często trwała część porażenia i brak pełnej funkcji pęcherza.
- Możliwość nauki ręcznego opróżniania pęcherza (min. 3 razy dziennie) – zapobiega infekcjom.
- W ciężkich przypadkach – eutazja jako rozwiązanie humanitarne.
- Decyzja indywidualna: jakość życia, możliwości opiekuna, współistniejące choroby.