Kamienie w pęcherzu, zwane też urolitami, to kamienie w pęcherzu moczowym i w drogach moczowych kota. Utworzone wokół krystalizowanych minerałów w moczu kota, urolity gromadzące się w pęcherzu mogą uszkadzać wyłożenie pęcherzu, skutkując infekcjami i krwią w moczu. Koty z kamieniami struwitowymi, najczęstszymi krystalami moczowymi felinowymi, zazwyczaj mają skonscentrowany mocz z zbyt wysoką zawartością zasadową i objawiają się objawami infekcji dróg moczowych. Wymuszenie kwasowego pH moczu przez zmianę diety często rozpuszcza kamienie bez chirurgii.
Kwasowa dieta
Receptowa dieta weterynaryjna zawiera niskie poziomy magnezu i fosforu, by zwiększyć kwasowość moczu kota i w nadziei rozpuścić struwity. Jedzenie ma wysokę gęstość kaloryczną, powodując, że kot je mniej i wydala mniej tych potrzebnych minerałów z kałem. Wyższe poziomy sodu zwiększają wydalanie moczu, pozwalając kotowi pozbyć się kryształów i bakterii powodujących choroby dróg moczowych z dróg moczowych.
Dotknięty kot potrzebuje okresowego monitorowania weterynaryjnego w czasie trwania diety. Weterynarze normalnie wykonują testy laboratoryjne moczu zwierzęcia, sprawdzając bakterie i nowe tworzenie się kryształów. Mogą też wykonać rentgen brzucha, by poszukać redukcji i rozpuszczenia kamieni w pęcherzu.
Weterynarze nie zalecają karmienia tą dietą dłużej niż przez 2-3 miesiące, bo poziomy potasu zwierzęcia, równowaga kwasowo-zasadowa i funkcja nerkowa mogą zostać skompromitowane przez wysoką zawartość soli. Gdy kamienie struwitowe zostaną rozpuszczone, kota można karmić receptową karmą, która znormalizuje jego mocz i zapobiegnie nawracającym infekcjom i dalszemu tworzeniu się kamieni. Zwierzę może wrócić na kwasową dietę, jeśli infekcja dróg moczowych lub kamienie w pęcherzu wrócą.
Kot szybciej wyzdrowieje, jeśli będzie karmię mokrą karmą zamiast suchą. Wyższa zawartość wody w karmie mokrej promuje moczowanie i pomaga zapobiegać odwodnieniu, zwłaszcza u starszych zwierząt. Weterynarze zalecają stopniowe przejście ze starej na nową karmę przez tydzień, by uniknąć problemów żołądkowych. Ile jedzenia kot powinien dostać w posiłku, zależy od wagi zwierzęcia, temperatu, poziomu aktywności i czynników stresowych i musi zostać ustalone przez weterynarza.
Ta kwasowa dieta jest przeciwwskazana dla kociaków i ciążonych lub karmionych piersią matek. Zwierzęta z chorobami nerek, niewydolnością serca i nadciśnieniem nie powinny jeść tego jedzenia z powodu wysokiej zawartości soli. Nie zaleca się też dla kotów z innymi rodzajami kamieni w pęcherzu, bo kwasowość promuje tworzenie się tych kamieni.