Wścieklizna
Wścieklizna to infekcja wirusowa występująca u prawie wszystkich zwierząt krwiożerczych, w tym kotów, psów i ludzi. Atakuje rdzeń kręgowy, prowadząc do zapalenia mózgu (encefalitisu). Okres inkubacji u kotów to od 9 dni do roku, zazwyczaj objawy pojawiają się po 15–25 dniach.
Objawy
Pierwszy stadium: zmiany zachowania. Kot czuły staje się agresywny, a nieufny – nadmiernie czuły. Później kot unika kontaktu i światła. Kolejne stadium: agresja i gwałtowność, ataki na ludzi i zwierzęta. Następnie: chodzenie na wariacje, dezorientacja, gwałowne padaczki, paraliż i śmierć (według „Podręcznika weterynaryjnego opiekuna kota”).
Czynniki ryzyka
Największe ryzyko noszą koty nieszczepione. Wścieklizna występuje w USA u dzikich zwierząt: skunków, lisów, szopów, kojotów. Koty wiejskie najczęściej są gryzione przez zarażone zwierzęta dzikie. Wirus przechodzi z śliny zarażonego zwierzęcia do krwi kota.
Leczenie
Według ASPCA, u nieszczepionych kotów wścieklizna jest śmiertelna w blisko 100%. Jedyna opcja to izolacja, by zapobiec rozprzestrzenieniu, a potem eutanażia po jawieniu objawów. Jeśli zaszczepiony kot zostanie ugryziony przez wściekłe zwierzę, natychmiast udaj się do weterynarza. Poza izolacją, weterynarz da do szczepionki wściekliznowej (booster), by pomóc walczyć z wirusem.
Wskazówki
Wścieklizna jest śmiertelna nie tylko dla kotów, ale też psów i ludzi. Przy ugryzieniu przez zarażonego kota jedynym leczeniem jest natychmiastowe podanie szczepionki. Zarażony kot może mieć wirusa w ślinie przed objawami, dlatego każdy kot ugryziony przez nieznane zwierzę musi zostać izolowany, by chronić ludzi i zwierzęta – nawet jeśli wydaje się zdrowy.