Typy limfomy
Limfoma występuje w kilku formach. Najczęstsza u kotów to forma przełykowo-jelitowa (żołądek, jelita, wątroba, węzły chłonne w okolicy). Koty mogą chorować na limfomę piersiową (grupa węzłów chłonnych w klatce piersiowej – typowa dla kotów z FeLV). Występują też limfomy nerkowe, szpikowe (białaczka) i węzłów chłonnych zewnętrznych. Rzadziej: skóra, mózg, rdzeń kręgowy, nos.
Objawy
Objawy zależą od lokalizacji. Limfoma układu trawiennego: chudnięcie, gruba sierść, utrata apetytu, biegunki, wymioty. Limfoma piersiowa: objawy chorób dróg oddechowych, płyn w płucach. Limfoma nerek: objawy niewydolności nerek; białaczka: obniżone morfologia krwi.
Leczenie
Standardem jest chemioterapia, czasem chirurgia. Limfoma u kotów bardzo dobrze reaguje na chemioterapię. Według Animal Emergency Center, do 75% kotów leczonych chemioterapią uzyskuje remisję. Koty w remisji żyją dłużej niż nieleczone – nawet lata.
Wyzdrowienie
Młodzi koty bez FeLV mają największe szanse na wyzdrowienie. Szczególnie przy formie piersiowej. Koty z zaangażowaniem UKN mają złą prognozę. FeLV obniża szansę na przeżycie. Inne formy mają prognozę niepewną. Niektóre koty nie reagują na chemioterapię i choroba gwałtownie postępuje.
Wskazówki
Koty znoszą chemioterapię dość dobrze, ale występują skutki uboczne: problemy trawienne, zmęczenie, utrata apetytu, wypadek wąsów. Koty w leczeniu łatwiej zarażają się infekcjami. Poważne skutki uboczne są rzadkie – mogą wskazywać na konieczności zmiany leku lub metody.