Pasożyty zewnętrzne
Zawsze (prawie) krewnożercy – żywią się krewią gospodarza. Żywią się krótko, biorą co potrzebne i odchodzą. Niektóre zostają u jednego gospodarza długo, mniejsze próbują zamieszkać na stałe.
Weszki, kleszcze i inne
Weszki – uciążliwe, bo nie odchodzą, gniazdują we włosach, składają jaja. Kleszcze – też zostają długo, przenoszą groźne choroby (borelioza). Inne: pchły – starają się zostać, ale migrują. Muchy, muchołapki – szybko odchodzą, ale roznoszą choroby.
Pasożyty wewnętrzne
Zostają u gospodarza dłużej. Cykl życia wymaga przebywania w ciele. Niektóre przez większość życia. Wiele preferuje konkretne tkanki: układ trawienny, krwionośny.
Robaki sercowe, taśmice i inne
Robaki sercowe (heartworms) – wykorzystują pasożyty zewnętrzne (komary) do przemieszczania się. Dojrzewają w sercu, zapychają tętnice. Taśmice – powszechne, rosną do 30–60 cm w cienkim jelicie. Przenoszone przez pchły. Haczycówki i glistowce – podobne drogi, szybka replikacja.
Prewencja
Najlepsza prewencja wewnętrznych = prewencja zewnętrznych. Spraye odstraszają, preparaty spot-on na pchły/kleszcze (długodziałanie). Higiena: czysta skóra i futro, usuwanie odchodów – zapobiega rozprzestrzenianiu obu typów pasożytów.
Leczenie
Zewnętrzne: trudne z powodu migracyjności. Szorowanie i maści. Wewnętrzne: związki chemiczne (tabletki) zabijające pasożyty bez szkodzenia gospodarza. Organizmy usuwa martwe pasożyty same.