Termin "grudziec" myli – choroba od grzybów, nie robaków. Klinicznie: dermatofitoza. "Najczęstsza zakaźna choroba skóry kotów" – dr Chick Newman (Newman Veterinary Medical Services, Seattle). Trudny do wyleczenia, przenosi się na ludzi – dr Newman zaleca intensywne leczenie systemowe i miejscowe przeciwgrzybowe + "ściślą higienę i dekontaminację środowiska".
Przyczyny
Kilka grzybów: Microsporum canis (najczęstszy u kotów), Microsporum gypseum, Trichophyton mentagrophytes. Weterynarze diagnozują głównie u młodych, długowłosych ras – Himalajskie, Perskie predysponowane (dr Mandy Burrows, "Treating Ringworm in the Cat"). Stres (schroniska, hodowle), choroby immunologiczne (FeLV, FIV), zła dieta – osłabiają odporność. Przenoszenie: kontakt z włosami/skórą zainfekowanego zwierzęcia lub zarodniki grzybowe w środowisku (grzebienie, maszynki, klatki).
Objawy
Dr Arnold Plotnick (Manhattan Cat Specialists): systemiczny i miejscowy grudziec – różne objawy. Typowe: okrągłe, skorupiające się, łuszczące się guzki z wypadaniem włosów. Kot może intensywnie świedzieć (rany od drapania) lub wcale nie świedzieć. Alopecja (łysiny) – okrągłe lub owalne wokół guzków. Zaczerwienienie/skórka wokół ran. Młode koty: świądące czarne główki na podbródku, zarażone od drapania.
Diagnoza
Metody: lampa Wooda – grzyb fluoreskuje (jasnozielony) w ciemności. Nie wszystkie gatunki fluoreskują – weterynarz może zlecić uprawę grzybową: wyrywa włosy z kilku miejsc z bulwami, wkłada na podłoże wrażliwe na grzyby, obserwuje 14 dni pod kątem wzrostu.
Leczenie
Wiele kotów wyzdrowieje samo, ale leki systemowe i miejscowe przyspieszają wyzdrowienie (dr Bari Spielman, Pet Place). Leki doustne: ketokonazol, itrakonazol, najczęściej gryzeofulwina. Przy gryzeofulwinie: kontrolne badania krwi (hamuje szpik kostny), podawać z jedzeniem (uniknąć problemów żołądkowych). Miejscowo: tygodniowe kąpiele antyseptyczne lub siarczkowo-wapnowe, szampon 2% chlorheksydyny, maść przeciwgrzybowa na guzki.
Wskazówki
Weterynarze: grudziec = choroba zoinotyczna (zwierzę→człowiek). Medi-Vet Animal Health: najwyższe ryzyko – małe dzieci (nigdy nieekspozycja), starzy, ludzie z osłabioną odpornością. U ludzi: podobne guzki (okrągłe, uniesione krawędzie, łysiny), leczenie miejscowe i systemowe. Większość ludzi rozwija odporność na dany szczep po kontakcie.