Prawdziwe koty dzicze nie znają ludzkiego towarzystwa – agresywne lub pełne strachu. Większość nigdy nie stanie się kotem domowym, ale mogą przyzwyczaić się do ludzi. Trudne, ale możliwe z uporem i rutyną.
Błędy w postrzeganiu
Pomyłka: koty dzicze vs. koty wildze (stracone). Wildze żyły z ludźmi – można zaadoptować. Dzicze nigdy nie miały kontaktu – unikają ludzi. Agresja/strach przy spotkaniu, dzień spędzają w ukryciu.
Zarządzanie
Najlepsza metoda: program TNR (Trap-Neuter-Return) – łapanie, kastracja/sterylizacja, puśczenie w to samo miejsce. Wolontariusze dbaający o dobrostan.
Karmienie
Karmienie przykluczuje do ludzi przed łapaniem. Karmienie przy klatce = przyzwyczajenie do klatki. Jeśli zaczniesz karmić – pojawi się więcej. Nie zostawiać jedzenia cały dzień, podawać codziennie tę porę na 30 min.
Korzyści
Główna: dzicze koty nie rodzą kociaków. Kot może zostawić tysiące potomków. Kastracja/sterylizacja hamuje wzrost populacji. Humane Society: ~50 mln kotów dziczych w USA, populacja rośnie.
Ostrzeżenie
Nie chwytać kota dziczego rękami -> strach/stres -> agresja. Choroby (wścieklizna) przenoszone ugryzieniem. Nie strzelać śpipowcem – stres.