Wścieklizna – zagrożenie globalne
Wścieklizna występuje na każdym kontynencie z wyjątkiem Antarktydy. To jedna z chorób przeznaczonych z kotów na ludzi. Wedle ASPCA wścieklizna u kotów jest nieuleczalna. Ze względu na przenoszenie przez ugryzienie, wiele krajów wymusza szczepienia kotów domowych.
Pierwsze objawy
Wedle „Poradnika Weterynaryjnego Właściciela Kota”: nagłe zmiany zachowania – agresja lub nagła uległość. Inne wczesne znaki: patrzenie w pustkę, unikanie kontaktu z ludźmi/zwierzętami, preferowanie ciemnych miejsc.
Objawy późne
Dwa postacie: wścieklizna gwałtowna (stereotypowy wściekły zwierzak – agresja, wędrówki) i wścieklizna cicha/paralityczna (niekontrolowana ślina, niemobilność, problemy z oddychaniem). Ostatecznie: padaczka i śmierć.
Ryzyko
Koty wychodzące na zewnątrz mają znacznie wyższe ryzyko (kontakt z zainfekowanymi zwierzętami, polowaniem). Wiele krajów wymusza szczepienia psów, więc wścieklizna rzadsza u psów dzikich niż u kotów dzich (ASPCA).
Znaczenie i postępowanie po ugryzieniu
Każde ugryzienie kota dzikego/strefera – zakładaj wściekliznę. Rana: natychmiast gorąca woda i mydło. Jeśli znany właściciel – sprawdź szczepienie. Jeśli nieznany (typowo strefer) – na szpital, powiadom policję (łapanie i eutanasja kota, badanie mózgu).
Profilaktyka
Łatwa przez szczepienia. Szczeniaki: pierwsza dawka w 3-4 miesiące (PetEducation.com). Dorosłe koty: odświeżające co 1-3 lata (zależnie od stylu życia: wychodzące na zewnątrz częściej).