Martwe koty a wścieklizna – statystyka, ryzyko i postępowanie

Wścieklizna a populacja kotów

Liczba kotów z potwierdzoną wścieklizną jest mała w porównaniu do populacji. W 2008 r. (Journal of the AVMA) 294 koty miało wściekliznę. Przy 93,6 mln kotów w USA (American Pet Products Association) – odsetek minimalny.

Wścieklizna i śmiertelność

Wścieklizna u kota jest niemal 100% śmiertelna. Jeśli kot umiera nieznaną chorobą: chodzi na wariacje, ślini, jest agresywny lub nadmiernie schetny, zachowuje się jakby się dławił – trzeba zbadać na wściekliznę.

Przenoszenie

Zarażenie przez ślinę zarażonego zwierzęcia – przez ugryzienie lub ślinę na ranę/skrańczenie. Zwierzę zaraża inne dopiero, gdy wirus dotrze do mózgu – potem ma max 10 dni życia. Jeśli podejrzewasz, że martwy kot zmarł na wściekliznę – nie dotykaj go gołymi rękami: rękawice, worka, poddaj badaniu weterynarzowi stanowemu.

Potwierdzanie wścieklizny

Nie ma testu na żywym zwierzęciu. Zwierzę musi być martwe lub uśpione – weterynarz bada tkankę mózgową. Test bezpośredniej immunofluorescencji to standard. Wyniki w kilka godzin.

Prewencja

Koty są narażone, bo opiekunowie puścają je na wolność. Kot w domu + aktualne szczepienia = ochrona. Martwe koty rzadko zarażają ludzi, ale jako prewencję: rękawice, badanie u weterynarza stanowego. Ważne, jeśli miałeś kontakt z kotem za życia – musisz zacząć szczepienia przeciw wściekliznie.