Podczas rocznej wizyty weterynarz może wykryć robaki jelitowe i zalecić lek. Rodzaj antyhelmintyku zależy od rodzaju robaka. Ponieważ wiele leków powoduje skutki uboczne, warto skonsultować się z lekarzem przed kuracją.
Fenbendazol
- Często przepisywany (Panacur, SafeGuard) na nicienie, kleszczowce, taśmowce, robaki płucne, jajowce. Działa też na Giardię. Hamuje pobieranie glukozy przez pasożyta – zagładza go. Według „Saunders Handbook of Veterinary Drugs” (dr Mark G. Papich) brak przeciwwskazań i interakcji, choć u niektórych kotów występuje biegunka i wymioty.
Praziquantel
- Handlowy jako Droncit, eliminuje taśmowce. Przenoszone przez pchły, widoczne jako segmenty podobne do ryżu w kale i wokół odbytu. Paraliżuje układ nerwowy robaków. Brak przeciwwskazań, ale możliwe: anoreksja, silne wymioty, przejściowa biegunka.
Iwertymkna
- Stosowana na robaki serca, płuca, Demodex. Niższe dawki (Heartguard) hamują neuroprzekaźniki, zabijają aktywność mózgową. Objawy zatrucia: depresja, ataksja (niestabilny chód), zaburzenia widzenia, a w skrajnych przypadkach: koma, śmierć. Nie stosować u szczeniąt <6 tyg. ani kotów z zaawansowaną inwazją robaka serca. Wymagany test przed receptą.
Dichlorwos
- Główny składnik wielu leków OTC na robaki. Działa na nicienie, kleszczowce, robaki włókniste. Niszczy układ nerwowy pasożyta. Jest fosforoorganowym związkiem, toksycznym w dużych dawkach. Objawy: biegunka, ślinienie, duszności, drgania mięśni. Dr Robert L. Bill („Pharmacology for Veterinary Technicians”): nie stosować u zwierząt z robakiem serca – grozi dusznością, upadkiem, nagłą śmiercią.